விளிம்பில் மத்திய கிழக்கு: ஈரான்-இஸ்ரேல் மோதலும், உடையும் போர்நிறுத்த நாடகமும்!

கடந்த 24 மணிநேர நிகழ்வுகள், உலக அரசியல் ஆய்வாளர்கள் எதை நினைத்துப் பயந்தார்களோ அதை நிஜமாக்கியுள்ளன. கடந்த ஏப்ரல் மாதம் முதல் மத்திய கிழக்கை ஒரு தற்காலிகக் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருந்த போர்நிறுத்தங்கள், பேச்சுவார்த்தைகள் மற்றும் தூதரக நாடகங்கள் அனைத்தும் இப்போது மொத்தமாக உடைந்து நொறுங்கி வருகின்றன. லெபனானில் ஹெஸ்பொல்லாவின் ஏவுகணைத் தாக்குதல்களுக்குப் பதிலடியாக, பெய்ரூட்டின் தெற்குப் பகுதியில் இஸ்ரேல் நடத்திய மிகக் கொடூரமான வான்வழித் தாக்குதல்தான் தற்போதைய இந்த அதிரடித் திருப்பத்திற்கு உடனடிக் காரணமாகும். ஆனால், இந்தப் பதற்றத்தின் வேர்கள் இன்னும் ஆழமானவை.

இந்தச் சூழலைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டுமானால், இதில் சம்பந்தப்பட்டுள்ள ஒவ்வொரு தரப்பின் பின்னால் இருக்கும் சுயநலப் புத்தியை நாம் உற்று நோக்க வேண்டும். இதில் யாரும் முட்டாள்கள் இல்லை; ஆனால் எல்லாரும் தங்களுக்குத் தாங்களே தோண்டிக்கொண்ட படுகுழியில் சிக்கியிருக்கிறார்கள். கடந்த ஏப்ரல் தொடக்கத்தில் அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் இணைந்து ஈரான் மீது நடத்திய ராணுவத் தாக்குதல் ஒரு தற்காலிகப் போர்நிறுத்தத்துடன் முடிவுக்கு வந்தபோது, அது எந்தவொரு அடிநாதப் பிரச்சினையையும் தீர்க்கவில்லை. அது பிரச்சினையைத் தீர்ப்பதற்குப் பதிலாக, அப்படியே தற்காலிகமாக உறைந்துபோக வைத்தது, அவ்வளவுதான்.

அந்த ஏப்ரல் மாதப் போர்நிறுத்தம் தென் லெபனானின் பகுதிகளை இஸ்ரேலின் கட்டுப்பாட்டிலும், ஹெஸ்பொல்லாவை இன்னும் வீரியமிக்க ஆயுதங்களுடனும், ஈரானின் அணுசக்தித் திட்டத்தை ஒரு புரியாத புதிராகவும், உலகிற்கு மிக முக்கிய கடல்வழியான ஹார்முஸ் நீரிணையை ஈரானின் மறைமுகக் கட்டுப்பாட்டிலும் அப்படியே விட்டுச் சென்றது. சுருக்கமாகச் சொன்னால், இருதரப்பிலும் எவனுக்கும் அவன் நினைத்தது கிடைக்கவில்லை. டெஹ்ரானில் ஆட்சி மாற்றம் செய்ய நினைத்த இஸ்ரேலின் ஆசையும் நிறைவேறவில்லை; இஸ்ரேலை லெபனானில் இருந்து விரட்ட நினைத்த ஈரானின் திட்டமும் பலிக்கவில்லை. அது போர்நிறுத்தம் அல்ல; மாறாக அடுத்த சுற்றுப் போருக்கான ஆயுதப் இடைவேளை, அவ்வளவுதான்.

🩸 லெபனான் போர்க்களமும், அமெரிக்க-இஸ்ரேல் முரண்பாடும்

இந்த லெபனான் போர்க்களம்தான் ஒட்டுமொத்த சர்வதேச தூதரகப் பேச்சுவார்த்தைகளையும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அரித்துத் தின்று கொண்டிருக்கிறது. கடந்த மார்ச் மாதத்திற்குப் பிறகு மட்டும் 1,000க்கும் மேற்பட்ட லெபனான் மக்கள் கொல்லப்பட்டிருக்கிறார்கள், ஒரு மில்லியனுக்கும் அதிகமானோர் வீடிழந்து அகதிகளாக ஓடியுள்ளனர். இஸ்ரேலிய தரைப்படை தென் லெபனானுக்குள் பல மைல்கள் ஊடுருவி முன்னேறியுள்ளது. கடந்த 2024-ஆம் ஆண்டுப் போரினால் கடுமையாகப் பலவீனமடைந்திருந்த போதிலும், ஹெஸ்பொல்லா தொடர்ந்து இஸ்ரேல் மீது ஏவுகணைகளை வீசி வருகிறது. “இஸ்ரேல் லெபனானை விட்டு முற்றிலும் வெளியேறினால் மட்டுமே பேச்சுவார்த்தை” என்று ஈரானும் ஹெஸ்பொல்லாவும் கறாராகக் கூறி, அமெரிக்கா-ஈரான் அணுசக்திப் பேச்சுவார்த்தையோடு லெபனான் விவகாரத்தை நேரடியாக முடிச்சுப் போட்டுவிட்டன.

இந்த நிலையில், பெய்ரூட் மீது இஸ்ரேல் நடத்திய தாக்குதல் என்பது ஏதோ தெரியாமல் நடந்த தவறு கிடையாது; அது பிரதமர் பெஞ்சமின் நெதன்யாகு மிகத் தெளிவாகத் திட்டமிட்டு எடுத்த முடிவு.

அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் கொண்டுவரும் தூதரகப் பேச்சுவார்த்தைகளை நெதன்யாகு ஒருபோதும் முழுமனதாக ஏற்றதே இல்லை. ஈரானின் பலிஸ்டிக் ஏவுகணைத் திட்டத்தை முற்றிலுமாக சிதைக்க வேண்டும் என்ற இஸ்ரேலின் பிடிவாதத்திற்கும், அமெரிக்காவின் நோக்கத்திற்கும் இடையே இருக்கும் ஆகப்பெரிய இடைவெளி உலகிற்கு வெட்டவெளிச்சமாகத் தெரிகிறது. டிரம்ப் வரவிருக்கும் இடைக்காலத் தேர்தலுக்கு முன்பாக “நான் அமைதியைக் கொண்டுவந்துவிட்டேன்” என்று பெருமை பேசவும், ஹார்முஸ் நீரிணையைத் திறந்து அமெரிக்கப் பொருளாதாரத்தைக் காப்பாற்றவும் அவசரப்படுகிறார். ஆனால் நெதன்யாகுவோ, ஈரானின் ராணுவ பலத்தை நிரந்தரமாக அழித்தொழிக்க வேண்டும் என்ற வெறியோடு இருக்கிறார்.

இஸ்ரேலின் கணக்கு என்னவென்றால், “ஈரான் ஒருபோதும் போர்களில் வென்றதில்லை, ஆனால் பேச்சுவார்த்தைகளில் தோற்றதே இல்லை” என்பதுதான். இஸ்லாமியக் குடியரசு மிகவும் பொறுமையானது; டிரம்ப் எப்படியாவது போரை முடிக்கத் துடிக்கிறார் என்பது ஈரானுக்குத் தெரியும். அதனால்தான், போரை நிறுத்திவிட்டுப் பேச்சுவார்த்தை நடத்துவதை விட, தாக்குதல்களைத் தொடர்ந்துகொண்டே ஈரானை பணிய வைக்க வேண்டும் என்று இஸ்ரேல் விரும்புகிறது.

🛡️ பலவீனமடைந்தாலும் அச்சுறுத்தும் பலம்

ஈரான் மீதான போரைத் தொடர்வதற்கு, அதன் மிக முக்கிய நட்புப் படையான ஹெஸ்பொல்லாவைத் தொடர்ந்து தாக்குவதுதான் இஸ்ரேலுக்கு இருக்கும் ஒரே வழி. கடந்த காலங்களோடு ஒப்பிடும்போது ஹெஸ்பொல்லா இப்போது அடிவாங்கியிருந்தாலும், அது இன்னும் முழுமையாக அழியவில்லை. இஸ்ரேலுக்கு எதிரான ஈரானின் ஆகப்பெரிய மிரட்டல் ஆயுதமாக (Deterrence) விளங்கிய ஹெஸ்பொல்லாவை, ஈரான் தற்போதும் நேரடியாகத் தலையிட்டு மீண்டும் தீவிரமாக ஆயுதபாணியாக்கி வருகிறது.

நெதன்யாகு லெபனானில் போரைத் தொடர்வதற்குப் பின்னால் அவரது உள்நாட்டு அரசியல் சுயநலமும் இருக்கிறது. கடந்த 2023 அக்டோபரில் ஹெஸ்பொல்லா இஸ்ரேல் மீது தாக்குதலைத் தொடங்கியபோது, தங்களின் வடக்கு எல்லைப் பகுதி மக்களுக்குப் பாதுகாப்பு தருவதாக இஸ்ரேல் அரசு வாக்குறுதி அளித்தது. 2024-இல் தங்களுக்குக் கிடைத்த வெற்றிகள் அனைத்தும், தற்போதைய 2026-ஆம் ஆண்டில் ஹெஸ்பொல்லாவின் ட்ரோன்கள் மீண்டும் இஸ்ரேலுக்குள் புகுந்து அச்சுறுத்துவதன் மூலம் காணாமல் போய்விட்டன. வடக்கு எல்லை மக்கள் நெதன்யாகுவின் தோல்வியைக் கண்டு கொதிப்படைந்து போயிருக்கிறார்கள்.

இப்போது ஈரானுடன் ஒரு சுமாரான ஒப்பந்தத்தைச் செய்து போரை முடித்தால், நெதன்யாகுவின் வலதுசாரி ஓட்டு வங்கி முற்றிலும் சிதைந்துவிடும். அதுமட்டுமில்லாமல், டிரம்புக்கும் நெதன்யாகுவுக்கும் இடையேயான நட்பு முறிந்துவிட்டது என்றும், வாஷிங்டனுக்குப் பொறுமை இழந்துவிட்டது என்றும் உலகிற்குத் தெரிந்துவிடும்.

அதனால்தான், கடந்த ஜூன் 6 அன்று டிரம்ப், “முடிவுகளை நெதன்யாகு எடுப்பதில்லை, நான் தான் எடுக்கிறேன்; ஈரான் ஒப்பந்தத்தை அவர் ஏற்றுக்கொண்டுதான் ஆக வேண்டும்” என்று பகிரங்கமாக எச்சரித்திருந்தார். அமெரிக்க அதிபர் ஒருவர் இஸ்ரேலிய பிரதமரை இந்த அளவுக்குப் பொதுவெளியில் அவமானப்படுத்தியது சமீபத்திய வரலாற்றில் இதுவே முதல்முறை.

ஆனால், டிரம்பின் மிரட்டல்களுக்கு ஒரு எல்லை இருக்கிறது என்பது நெதன்யாகுவுக்கும் தெரியும். தேர்தல் நெருங்கும் நேரத்தில், ஈரானின் நேரடித் தாக்குதல்களுக்குப் பதிலடி கொடுக்காமல் அமைதியாக இருந்தால் அது தன் அரசியல் எதிர்காலத்தையே காலி செய்துவிடும் என்று நெதன்யாகு கணக்குப் போடுகிறார்.

🔮 அடுத்து என்ன நடக்கப்போகிறது?

ஈரானைப் பொறுத்தவரை அதன் பொருளாதாரம் ஏற்கனவே அமெரிக்கத் தடைகளாலும் போராலும் அதளபாதாளத்திற்குச் சென்றுவிட்டது; பணவீக்கம் உச்சக்கட்ட நெருக்கடியில் இருக்கிறது. கடந்த பிப்ரவரியில் இப்போரின் தொடக்கத் தாக்குதல்களிலேயே ஈரானின் உச்ச தலைவர் கமேனி கொல்லப்பட்டார். தற்போதைய ஈரானிய அரசு மிகவும் பலவீனமாகவும், பயத்துடனும் இருக்கிறது. அப்படி இருந்தும் ஈரான் ஏன் இந்த அளவுக்குத் துணிந்து சண்டையிடுகிறது?

காரணம், தங்களை யாரும் அசாத்தியமாக நசுக்கிவிட முடியாது என்பதை அமெரிக்காவிற்கு நிரூபிக்க ஈரான் துடிக்கிறது. லெபனானில் ஹெஸ்பொல்லாவை நிராயுதபாணியாக்க ஈரான் சம்மதித்தால், தங்களின் ஆகப்பெரிய பாதுகாப்பு வளையத்தை தாங்களே கழற்றி எறிவதற்குச் சமம் என்று ஈரான் நினைக்கிறது.

டிரம்ப் இன்னும் ராஜதந்திரப் பேச்சுவார்த்தைகளையே விரும்புகிறார் என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. இஸ்ரேல் அமெரிக்காவின் பேச்சைக் கேட்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்தாலும், மீண்டும் ஒரு முழு அளவிலான போரைத் தொடங்க அது விரும்பவில்லை. மறுபுறம், பெய்ரூட் தாக்குதலுக்கு ஈரான் பதிலடி கொடுத்தாலும், அமெரிக்காவை முழுமையாகப் போருக்குள் இழுக்கக்கூடிய வளைகுடாப் போரை இன்னும் அது தொடங்கவில்லை.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், நாம் மீண்டும் போரின் விளிம்பிற்கே வந்துவிட்டோம். தற்போதைக்கு இருக்கும் ஒரே வழி, போரை முற்றிலுமாக நிறுத்திவிட்டு, மற்ற சிக்கலான விவாதங்களை அடுத்த கட்டத்திற்குத் தள்ளி வைப்பது மட்டும்தான். ஆனால், ஈரான் மற்றும் இஸ்ரேலின் தற்போதைய ஈகோ மற்றும் தீவிரத் தாக்குதல்களால், அந்த அமைதிக்கான ஒற்றைப் பாதையும் இப்போது மெல்ல மூடிக்கொண்டே வருகிறது.